ഏതോ ഒരു സ്ത്രീക്ക് വേണ്ടി തന്റെ ഭർത്താവ് തന്നെ അടിച്ചത് വിശ്വസിക്കാൻ ആവാതെ വിനീത നിന്നു

ഏതോ ഒരു സ്ത്രീക്ക് വേണ്ടി തന്റെ ഭർത്താവ് തന്നെ അടിച്ചത് വിശ്വസിക്കാൻ ആവാതെ വിനീത നിന്നു..

“” നീയാരാടീ പുല്ലേ ലത ചേച്ചിയെ കുറിച്ച് പറയാൻ?? അവർ ചെയ്തു തന്ന സഹായം ഒന്നും ഞങ്ങൾക്കാർക്കും മറക്കാൻ കഴിയില്ല!! ഇന്നലെ കേറിവന്ന നീ അതിൽ അഭിപ്രായം പറയേണ്ട!!
അത്ര സൂക്കേട് ആണെങ്കിൽ നീ നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ!!

​രാജേഷിന്റെ ആക്രോശം കേട്ട് വിനീത തരിച്ചു നിന്നുപോയി. അവരുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് അധികകാലം ആയിട്ടില്ല. പക്ഷേ, ഈ ചുരുങ്ങിയ കാലയളവിനുള്ളിൽ അവൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കേട്ട പേര് ‘ലതച്ചേച്ചി’ എന്നതായിരുന്നു. രാജേഷിന്റെ അച്ഛന്റെ അനിയന്റെ ഭാര്യയുടെ ചേച്ചിയുടെ മകൾ അതായത് ഒരു അകന്ന ബന്ധു..
എന്നാൽ ലതയെ കഴിഞ്ഞേ അവിടെ മറ്റാരും ഉള്ളൂ..

​”ഞാൻ നന്ദികേട് പറഞ്ഞതല്ല രാജേഷേട്ടാ…, രാത്രി പന്ത്രണ്ട് മണിക്ക് ഒരു പനി വന്നാൽ പോലും അവർ എന്തിനാ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നത്? അവർക്ക് അവിടെ വേറെയും ആൾക്കാരില്ലേ? പിന്നെ അവർ തരുന്ന പണം നമ്മൾ ഇങ്ങനെ വാങ്ങുന്നത് ശരിയാണോ?” വിനീത പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
​”നീ അത് ചോദിക്കാൻ വളർന്നിട്ടില്ല. അവർ പൈസ തന്നത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് നിന്റെ നാത്തൂന്റെ കല്യാണം ആർഭാടമായി നടന്നത്. ഇപ്പോഴും ഞാൻ അത് മുഴുവൻ കൊടുത്ത് തീർത്തിട്ടില്ല ലതച്ചേച്ചിക്ക് ഈ കുടുംബത്തോട് സ്നേഹമുണ്ട്. മധു ഏട്ടൻ ഗൾഫിലായതുകൊണ്ട് അവർക്ക് ഒരു ആൺതുണയായി ഞാൻ നിൽക്കുന്നതിൽ നിനക്കെന്താ ഇത്ര കുഴപ്പം? നിന്റേത് ദുഷിച്ച മനസ്സാടി!” അത്രയും പറഞ്ഞ് രാജേഷ് ദേഷ്യത്തോടെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങിപ്പോയി.
​വിനീതയ്ക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഉമ്മറത്ത് ഇരുന്നിരുന്ന രാജേഷിന്റെ അമ്മയും അനിയത്തിയും എല്ലാം കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ വിനീതയെ ഒന്ന് പുച്ഛിച്ചു നോക്കി. “പുതിയതായി വന്നവൾക്ക് കുടുംബത്തിലെ കാര്യങ്ങളിൽ വലിയ അഭിപ്രായം വേണ്ട. ലത ഞങ്ങൾക്ക് ആരാണെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാം. അവളില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ ഇന്ന് തെണ്ടിപ്പോയേനെ,” അമ്മ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.
​ലതയുടെ വീട്ടിൽ എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും രാജേഷ് അവിടെയുണ്ടാകും. ലതയുടെ രണ്ട് ആൺകുട്ടികളെ സ്കൂളിൽ കൊണ്ടുവിടുന്നതും അവർക്ക് വേണ്ട സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിക്കൊടുക്കുന്നതും രാജേഷാണ്. ലതയുടെ ഭർത്താവ് മധു വർഷങ്ങളായി ഗൾഫിലാണ്. ഇടയ്ക്കിടെ അയക്കുന്ന പണവും ലതയുടെ പാരമ്പര്യമായി കിട്ടിയ സ്വത്തും ഒക്കെ കാരണം അവർ വലിയ സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയിലായിരുന്നു. ആ പണം അവർ രാജേഷിന്റെ വീട്ടിലെ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉദാരമായി ചെലവഴിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വിനീതയ്ക്ക് അവിടെ ആരും വില നൽകിയിരുന്നില്ല.
​വിനീത പലപ്പോഴും ഒറ്റപ്പെട്ടു. രാജേഷ് വീട്ടിലുള്ള സമയമത്രയും ലതയുമായി ഫോണിലായിരിക്കും. ലതയുടെ വീട്ടിൽ ആരെങ്കിലും വന്നാൽ പോലും അത് അന്വേഷിക്കാൻ രാജേഷ് പോകണം. ലതയുടെ ചെറിയ പരിഭവങ്ങൾ പോലും രാജേഷിന് വലിയ സങ്കടമായിരുന്നു. വിനീത എത്ര സ്‌നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കാൻ ചെന്നാലും രാജേഷ് അവളെ അവഗണിച്ചു. ലതയുടെ മക്കൾക്ക് വേണ്ട ട്യൂഷൻ ഫീസ് കൊടുക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും അവരുടെ വീട് പെയിന്റ് ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ചുമൊക്കെയായിരുന്നു രാജേഷിന് എപ്പോഴും ആധി.
​ഒരു ദിവസം വിനീത കണ്ടത് ലതയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് രാജേഷ് രാത്രി വൈകി വരുന്നത് ആണ് . അവൾ അത് ചോദിച്ചപ്പോൾ, “അവിടെ പൈപ്പ് പൊട്ടി വെള്ളം വരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു വിളിച്ചു, അത് നോക്കാൻ പോയതാ,” എന്നായിരുന്നു മറുപടി. പക്ഷേ, പൈപ്പ് നന്നാക്കാൻ പാതിരാത്രി പോകേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ എന്ന വിനീതയുടെ ചോദ്യത്തിന് കിട്ടിയത് ഒരു വലിയ അടി ആയിരുന്നു.
​വിനീത കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അമ്മായിയമ്മയോട് പരാതി പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ അവളെ ചീത്ത പറയുകയാണ് ചെയ്തത്. “നിന്റെ ഈ സ്വഭാവം കൊണ്ടാണ് എന്റെ മോൻ പുറത്തു പോകുന്നത്. ലത എത്ര പാവമാ… നീ അവളെ സംശയിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് നിന്റെ മനസ്സിന്റെ കുഴപ്പമാണ്. അവൾക്ക് രാജേഷ് സ്വന്തം സഹോദരനെപ്പോലെയാണ്.”
​എന്നാൽ സത്യം മറ്റൊന്നായിരുന്നു. മധുവിന് ഗൾഫിൽ വെച്ച് എന്തൊക്കെയോ സൂചനകൾ കിട്ടിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. നാട്ടിലുള്ള ചില സുഹൃത്തുക്കൾ വഴി രാജേഷിന്റെയും ലതയുടെയും അമിതമായ അടുപ്പത്തെക്കുറിച്ച് അയാൾ അറിഞ്ഞു. ലത അയച്ചുകൊടുക്കുന്ന ഫോട്ടോകളിലും വീഡിയോ കോളുകളിലും രാജേഷിന്റെ സാന്നിധ്യം അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. എന്നാൽ ആരോടും ഒന്നും പറയാതെ മധു ഒരു പ്ലാൻ ഇട്ടു.
​ഒരു ശനിയാഴ്ച പുലർച്ചെ ആരെയും അറിയിക്കാതെ മധു നാട്ടിലെത്തി. വിമാനത്താവളത്തിൽ നിന്ന് ടാക്സി പിടിച്ച് നേരെ വീട്ടിലേക്ക്. വീടിന്റെ മുൻവാതിൽ അകത്തുനിന്ന് പൂട്ടിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. അയാൾ പതുക്കെ പിൻവാതിലിലൂടെ അകത്തേക്ക് കടന്നു. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അയാളെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. ആരും കാണരുതാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ ലതയും രാജേഷും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
​മധുവിന്റെ ഒച്ച കേട്ട് ലതയും രാജേഷും നടുങ്ങിപ്പോയി. മധുവിന് നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അയാൾ ലതയെ പിടിച്ചു പുറത്താക്കി. “ഇനി ഈ വീടിന്റെ പടി നീ ചവിട്ടരുത്. നിനക്ക് നിന്റെ രാജേഷിന്റെ കൂടെ പോകാം,” എന്ന് ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ അവളെ ഇറക്കിവിട്ടു. രാജേഷ് ഭയന്ന് വിറച്ച് അവിടെ നിന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
​ നാട്ടുകാർക്കിടയിൽ ഈ വാർത്ത പരന്നു. വൈകുന്നേരമായപ്പോഴേക്കും ലത ബാഗും തൂക്കി രാജേഷിന്റെ വീട്ടിലെത്തി. അവിടെ വലിയൊരു ബഹളം തന്നെ നടന്നു. അത്രയും കാലം ലതയെ പുകഴ്ത്തിയ അമ്മയും പെങ്ങളും ഇപ്പോൾ തല താഴ്ത്തി നിന്നു. നാട്ടുകാർ ലതയെയും രാജേഷിനെയും കളിയാക്കാൻ തുടങ്ങി.
​ഈ സമയത്താണ് വിനീത മുന്നോട്ട് വന്നത്. അത്രയും കാലം തന്നെ അപമാനിച്ച അമ്മായിയമ്മയുടെയും നാത്തൂന്റെയും മുഖത്ത് നോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു, “ഇതാണോ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ ആ വിശുദ്ധമായ ബന്ധം? എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു മടിയും ഉണ്ടായില്ലല്ലോ. ലതച്ചേച്ചി തരുന്ന പണം കണ്ട് കണ്ണു മഞ്ഞളിച്ചപ്പോൾ എന്റെ സങ്കടം നിങ്ങൾ കണ്ടില്ല. ഇപ്പോൾ എന്തായി? നിങ്ങളുടെ മോന്റെയും ലതച്ചേച്ചിയുടെയും സത്യം നാട്ടുകാർ അറിഞ്ഞു.”
​രാജേഷ് വിനീതയെ നോക്കാൻ പോലും വയ്യാതെ മുറിയിൽ ഒളിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ലതയ്ക്ക് അവിടെ നിൽക്കാൻ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും തോന്നിയില്ല. അവൾ രാജേഷിന്റെ വീട്ടിൽ താമസം ഉറപ്പിക്കാൻ നോക്കി. ലത അവിടെ വന്നതോടെ വിനീതയ്ക്ക് ആ വീട്ടിൽ നിൽക്കാൻ കഴിയാതെയായി. അപമാനം സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ വിനീത തന്റെ സാധനങ്ങളെല്ലാം പാക്ക് ചെയ്തു.
​”ഞാൻ പോകുകയാണ്. നിങ്ങൾക്ക് ഇനി നിങ്ങളുടെ മകന്റെയും പ്രിയപ്പെട്ട പുതിയ മരുമകളുടെയും കൂടെ സമാധാനമായി ജീവിക്കാം. ഈ വീട്ടിൽ ഇനി എനിക്ക് ഒരു നിമിഷം നിൽക്കാൻ വയ്യ,” വിനീത ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
​അമ്മായിയമ്മ അവളെ തടയാൻ നോക്കി. “നീ ഇപ്പോൾ പോകല്ലേ വിനീതാ… നാട്ടുകാർ എന്ത് പറയും?”
​”നാട്ടുകാർ പറയുന്നത് ഓർത്ത് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ പേടിയൊന്നുമില്ല അമ്മേ. എന്റെ അഭിമാനം എനിക്ക് വലുതാണ്,” വിനീത ആ വീടിന്റെ പടിയിറങ്ങി.
​മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ലതയുമായുള്ള ബന്ധം വിചാരിച്ച പോലെ അത്ര സുഖകരമായിരുന്നില്ല രാജേഷിന്. മധു ലതയ്ക്കെതിരെ കേസ് കൊടുത്തു. കുട്ടികളെ ലതയ്ക്ക് വിട്ടുകൊടുത്തില്ല. ലതയുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പണമെല്ലാം തീർന്നു തുടങ്ങി. രാജേഷിന്റെ ജോലിയെയും ഈ ബന്ധം ബാധിച്ചു. ലതയുടെ സ്വഭാവത്തിലെ ദേഷ്യവും ആധിപത്യവും കാരണം രാജേഷ് മടുത്തു. അപ്പോഴാണ് അവന് വിനീതയുടെ സ്നേഹവും ക്ഷമയും ഓർമ്മ വന്നത്.
​ഒരു ദിവസം ധൈര്യം സംഭരിച്ച് രാജേഷ് വിനീതയുടെ വീട്ടിലെത്തി. അവൾ പൂമുഖത്ത് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. രാജേഷിനെ കണ്ടതും അവളുടെ മുഖം കടുത്തു.
​”വിനീതാ… എനിക്ക് തെറ്റുപറ്റി. ലത ഇപ്പോൾ അവിടെയില്ല, അവൾ അവളുടെ മറ്റൊരു ബന്ധുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മാറി. അമ്മയ്ക്കും പെങ്ങൾക്കും ഇപ്പോൾ നിന്നെ വേണം. എല്ലാവർക്കും നീ പോയതുകൊണ്ട് വലിയ വിഷമമാണ്. നീ തിരിച്ചു വരണം.” രാജേഷ് വളരെ വിനീതനായി പറഞ്ഞു.
​വിനീത ഒരു നിമിഷം അവനെ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. “രാജേഷേട്ടാ… അന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്നെ തല്ലി. നിങ്ങളുടെ കുടുംബം എന്നെ നാണം കെടുത്തി. ലതച്ചേച്ചി തരാറുള്ള പണത്തിന്റെ അളവ് കുറഞ്ഞപ്പോൾ ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് വിനീതയെ വേണം അല്ലേ? പക്ഷേ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ കൂടെ വരാൻ താല്പര്യമില്ല.”
​”വിനീതാ, അത്…”
​”ഇനി ഒന്നും പറയണ്ട. ലത പോയതുകൊണ്ടല്ലേ നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ എന്നെ തിരഞ്ഞു വന്നത്? അവൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾ എന്നെ ഓർക്കുമോ? സ്നേഹമല്ലാത്ത എന്തിന്റെയോ പുറകെ പോയ നിങ്ങൾക്ക് ഒപ്പം കഴിയാൻ എനിക്ക് സൗകര്യമില്ല.
ഡൈവോഴ്സ് ഉള്ളതെല്ലാം അച്ഛൻ ശരിയാക്കുന്നുണ്ട്.
നിങ്ങൾ വന്ന വഴിയിലൂടെ തന്നെ തിരിച്ചു പൊയ്ക്കോളൂ. എന്റെ ജീവിതം ഇപ്പോൾ വളരെ സമാധാനത്തിലാണ്. അത് നശിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ആരെയും അനുവദിക്കില്ല.”
​വിനീത അകത്തേക്ക് കയറി വാതിൽ അടച്ചു. രാജേഷ് ഒന്നും പറയാനാകാതെ ആ മുറ്റത്ത് തളർന്നു നിന്നു. ഒരു തെറ്റായ ബന്ധത്തിന് വേണ്ടി താൻ കളഞ്ഞത് തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പാദ്യമായ വിനീതയെ ആയിരുന്നു എന്ന് അയാൾ വൈകി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ രാജേഷിന്റെ ഉള്ളിൽ വിനീതയുടെ വാക്കുകൾ മുറിവേല്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ജീവിതത്തിൽ എല്ലാം തിരിച്ചു കിട്ടാൻ എളുപ്പമാണ്, പക്ഷേ നഷ്ടപ്പെട്ട വിശ്വാസം ഒരിക്കലും തിരിച്ചു കിട്ടില്ലെന്ന് അയാൾ അന്ന് മനസ്സിലാക്കി.

സ്റ്റോറി by ചന്ദ്ര