എന്റെ പൊന്നു ജയേട്ടാ, എല്ലാംകൂടി ഒറ്റയ്ക്ക് പറ്റുന്നില്ല എന്നുണ്ടെങ്കിൽ ചേച്ചിയോട് അളിയന്റെ വീട്ടിൽ പോയി നിൽക്കാൻ പറ!!”

“എന്റെ പൊന്നു ജയേട്ടാ, എല്ലാംകൂടി ഒറ്റയ്ക്ക് പറ്റുന്നില്ല എന്നുണ്ടെങ്കിൽ ചേച്ചിയോട് അളിയന്റെ വീട്ടിൽ പോയി നിൽക്കാൻ പറ!!”
​ഹേമ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ജയൻ അവളോട് അതൊന്നും വേണ്ട എന്ന് ശാന്തനായി പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടപ്പോൾ ഹേമയ്ക്ക് ദേഷ്യമാണ് വന്നത്. എല്ലാവരും നനഞ്ഞ ഇടം കുഴിക്കുകയാണ് എന്ന് ജയേട്ടന് അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല. പക്ഷേ, വലിയ കാരണവർ കളിക്കുകയാണ് അദ്ദേഹം. സ്വന്തം ജീവിതം ഇതുപോലെ നശിപ്പിച്ചിട്ട്, കൂടപ്പിറപ്പുകളെ ഇങ്ങനെ വാരിക്കോരി ഊട്ടേണ്ട ഒരു ആവശ്യവുമില്ല എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു ഹേമയുടെ പക്ഷം.
​”നിനക്ക് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാവില്ല ഹേമേ, എന്റെ കൂടെപ്പിറപ്പുകളല്ലേ അവർ? ഞാൻ നോക്കാതെ പിന്നെ ആര് നോക്കും?” ജയൻ ചോദിച്ചു.
​”അതിന് അവർക്ക് ആരുമില്ലാത്തവരല്ലല്ലോ ജയേട്ടാ? ചേച്ചിക്ക് കെട്ടിയവനുണ്ട്. അയാൾക്ക് ജോലിയുമുണ്ട്. എന്നിട്ടും എന്തിനാണ് ഈ വീട്ടിൽ ഇങ്ങനെ അള്ളിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്? ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവിന് നല്ല ജോലിയുണ്ട് എന്നിട്ട് ഇതുവരെ ഇവിടേക്ക് എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് വാങ്ങിയിട്ടുണ്ടോ?? വർഷത്തിലൊരിക്കൽ വല്ല മീനോ മറ്റോ മേടിച്ചു കൊണ്ടുവരും.
ഒരു കഷ്ണം മീൻ വാങ്ങിയാൽ അതിൽ പോലും കണക്ക് പറയുന്ന സ്വഭാവമാണ് ദീപച്ചേച്ചിക്ക്. എന്നിട്ടും ജയേട്ടൻ ഇതൊന്നും കാണുന്നില്ലേ?”
​”നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് പറയല്ലേ. അവർക്ക് അവിടെ നിൽക്കാൻ പറ്റാത്തതുകൊണ്ടല്ലേ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്?” ജയൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിച്ചു.
​”ഓ, അമ്മായിയമ്മയുടെ ഉപദ്രവം! അത് കേൾക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം കുറച്ചായി. അളിയൻ ഫർണിച്ചർ കടയിൽ പോയി ഉണ്ടാക്കുന്ന പണമൊക്കെ എവിടെപ്പോകുന്നു എന്ന് ജയേട്ടൻ അന്വേഷിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഒരു രൂപ ഈ വീടിന്റെ ചിലവിനായി തരുന്നുണ്ടോ? വല്ലപ്പോഴും ഒരു പൊതി മീൻ കൊണ്ടുവന്നാൽ അതൊരു വലിയ കാര്യമായി വിളമ്പുന്ന ചേച്ചിയെ എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം.” ഹേമ വിട്ടു കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.
​ജയന്റെ ജീവിതം എന്നും മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു. പതിനഞ്ചാം വയസ്സിൽ അച്ഛൻ മരിച്ചപ്പോൾ ആ ചുമലിൽ വീണതാണ് ഈ കുടുംബത്തിന്റെ ഭാരം. അന്ന് തുടങ്ങിയ ഓട്ടമാണ്. സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങളോ സന്തോഷങ്ങളോ അയാൾ നോക്കിയില്ല. മൂന്ന് കൂടപ്പിറപ്പുകളാണ് ജയന്—ദീപ, സന്ധ്യ, പിന്നെ അനിയൻ പ്രവീൺ.
​ദീപയെ കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചു വിടാൻ വീടിന്റെ ആധാരം പണയം വെക്കേണ്ടി വന്നു ജയന്. അന്നത്തെ ആഭരണങ്ങളുടെ തിളക്കം ജയന്റെ വിയർപ്പിന്റേതായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഒരു വർഷം തികയും മുൻപേ ഗർഭിണിയായ ദീപ ഭർത്താവിനെയും കൂട്ടി ഇങ്ങോട്ട് പോന്നു. “അവിടെ സമാധാനമില്ല ജയ, അമ്മായിയമ്മയ്ക്ക് എന്നെ കണ്ണെടുത്താൽ കണ്ടുകൂടാ” എന്ന് പറഞ്ഞ് കരഞ്ഞപ്പോൾ ജയന്റെ മനസ്സ് അലിഞ്ഞു.
​പിന്നീട് ഇളയവൾ സന്ധ്യയുടെ വിവാഹമായി. അപ്പോഴേക്കും പഴയ കടങ്ങൾ ഒരുവിധം വീട്ടിവരികയായിരുന്നു ജയൻ. പക്ഷേ അനിയത്തിയുടെ വിവാഹത്തിന് വീണ്ടും ലോൺ എടുക്കേണ്ടി വന്നു. അവളെ അയച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സമാധാനമായി എന്ന് കരുതിയതാണ്. പക്ഷേ പ്രസവമെന്നും വിശേഷങ്ങളെന്നും പറഞ്ഞ് അവളും ഭർത്താവും കുട്ടികളും ആഴ്ചയിൽ പകുതി ദിവസവും ഇവിടെത്തന്നെയായി. അനിയൻ പ്രവീണിന്റെ കാര്യം പറയുകയേ വേണ്ട. ഇഷ്ടപ്പെട്ട കോഴ്സ് പഠിക്കാനും കറങ്ങി നടക്കാനും ജയന്റെ കീശയിൽ നിന്ന് തന്നെ വേണം.
​ഇതിനിടയിലാണ് അമ്മ നിർബന്ധിച്ച് ജയനെക്കൊണ്ട് ഹേമയെ വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചത്. പാവപ്പെട്ട വീട്ടിലെ കുട്ടിയായതുകൊണ്ട് ഹേമ കാര്യങ്ങൾ വേഗത്തിൽ മനസ്സിലാക്കി. ജയൻ അനുഭവിക്കുന്ന കഷ്ടപ്പാടും വീട്ടുകാർ അവനെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് സങ്കടം തോന്നി. പലപ്പോഴും അവൾ ജയനോട് സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
​”ജയേട്ടാ, പ്രവീണിന് ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇരുപത്തിരണ്ട് വയസ്സായില്ലേ? അവനോട് എന്തെങ്കിലും ഒരു ജോലിക്ക് പോകാൻ പറഞ്ഞുകൂടെ? എന്നും ഇങ്ങനെ ജയേട്ടന്റെ കൈ നീട്ടി നിൽക്കുന്നത് ശരിയാണോ?” ഹേമ ഒരിക്കൽ ചോദിച്ചു.
​”അവൻ പഠിക്കട്ടെ ഹേമേ, ഒരു നല്ല ജോലി കിട്ടുന്നതുവരെ നമ്മൾ സഹായിക്കണ്ടേ?” ജയന്റെ മറുപടി എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയായിരുന്നു.
​ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ഹേമ അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ദീപ ജയന്റെ അടുത്തു ചെന്ന് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടത്. “ജയ, മോളുടെ സ്കൂളിലെ ഫീസ് അടയ്ക്കാൻ അല്പം പണം വേണം. ചേട്ടന്റെ കയ്യിൽ ഇപ്പോൾ ഒന്നുമില്ലെന്ന് പറയുന്നു.”
​ജയൻ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് പണമെടുത്ത് ദീപയ്ക്ക് നൽകി. ഇത് കണ്ടുകൊണ്ട് വന്ന ഹേമയ്ക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. “ചേച്ചി, അളിയൻ ഇന്നലെ ശമ്പളം വാങ്ങിയതല്ലേയുള്ളൂ? ആ പണമൊക്കെ എവിടെപ്പോയി? ജയേട്ടൻ ഈ മാസം ലോൺ അടയ്ക്കാൻ വെച്ചിരിക്കുന്ന പണമാണല്ലോ ചേച്ചി ഈ വാങ്ങുന്നത്.”
​ദീപയുടെ മുഖം ചുവന്നു. “നീ ആരാടി ഇത് ചോദിക്കാൻ? എന്റെ അനിയന്റെ പണമല്ലേ ഞാൻ വാങ്ങുന്നത്? നിന്റെ അപ്പന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നുള്ളതല്ലല്ലോ!”

ദീപ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ ഹേമയ്ക്കും ദേഷ്യം വന്നു.

​”അനിയന്റെ പണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് എന്റെ കൂടി പണമാണ് ചേച്ചി. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൂടി ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ്. അളിയൻ ഉണ്ടാക്കുന്ന പണം മുഴുവൻ പൂഴ്ത്തി വെച്ചിട്ട് ജയേട്ടന്റെ ചോര ഊറ്റി കുടിക്കുന്നത് ശരിയല്ല.” ഹേമ ഉറച്ചു പറഞ്ഞു.
​ബഹളം കേട്ട് ജയൻ അങ്ങോട്ട് വന്നു. ദീപ കരച്ചിൽ തുടങ്ങി. “കണ്ടോ ജയ, ഈ വീട്ടിൽ എനിക്ക് നിൽക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയായി. ഇവൾ എന്നെ ആക്ഷേപിക്കുകയാണ്.”
​ദേഷ്യം സഹിക്കാനാവാതെ ജയൻ ആദ്യമായി ഹേമയുടെ കരണത്ത് ഒന്ന് അടിച്ചു. “നീ അധികം സംസാരിക്കണ്ട. എന്റെ ചേച്ചിയോട് ഇങ്ങനെ മറുപടി പറയാൻ നിനക്ക് ധൈര്യമായോ? ഇഷ്ടമില്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോകാം.”
​അതൊരു വലിയ മുറിവായി ഹേമയുടെ ഉള്ളിൽ. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുറിയിൽ കയറി തുണികളെല്ലാം പാക്ക് ചെയ്തു. “ജയേട്ടാ, ഞാൻ പോകുകയാണ്. ജയേട്ടനെ തിരുത്താൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. പക്ഷേ എന്റെ കൺമുന്നിൽ ജയേട്ടൻ ഇങ്ങനെ നശിക്കുന്നത് കാണാൻ എനിക്ക് വയ്യ. ആ ചേച്ചി ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് പോകാതെ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് തിരിച്ചുവരില്ല.”
​ഹേമ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോയി. ജയൻ പലതവണ അവളെ വിളിച്ചെങ്കിലും അവൾ തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. “ജയേട്ടൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇത് എത്രകാലം കൊണ്ടുപോകും എന്ന് എനിക്ക് കാണണം,” അവൾ ഫോണിലൂടെ പറഞ്ഞു.
​മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. സന്ധ്യയ്ക്ക് പുതിയ വീട് പണിയാൻ ആഗ്രഹം തോന്നി. അതിനും ജയൻ തന്നെ വേണം സഹായിക്കാൻ. ലോണുകൾക്ക് മുകളിൽ ലോണുകൾ എടുത്ത് ജയൻ നട്ടംതിരിഞ്ഞു. ഒടുവിൽ ബാങ്കിൽ നിന്ന് നോട്ടീസ് വന്നു. വീട് ജപ്തിയുടെ വക്കിലായി.
​ജയൻ ഈ വിവരം വീട്ടിൽ പറഞ്ഞു. “എല്ലാവരും കൂടി ഒന്ന് സഹായിക്കണം. വീട് ജപ്തി ആകാതിരിക്കാൻ കുറച്ചു പണം വേണം.”
​അത് കേട്ടതും ദീപയുടെ മനോഭാവം മാറി. “അയ്യോ ജയ, ഞങ്ങളുടെ കയ്യിൽ എവിടെയാ പണം? നിന്റെ അളിയന്റെ കടയിൽ വലിയ നഷ്ടമാണ്.” പിറ്റേന്ന് തന്നെ ദീപയും ഭർത്താവും വീട്ടിൽ നിന്ന് താമസം മാറി. അവർ രഹസ്യമായി വാങ്ങിയിരുന്ന പുതിയ വീട്ടിലേക്കാണ് പോയതെന്ന് ജയൻ പിന്നീടാണ് അറിഞ്ഞത്. സന്ധ്യയും അനിയനും ജയൻ സഹായം ചോദിക്കുമോ എന്ന് ഭയന്ന് ആ വഴിക്ക് വരാതെയായി. അനിയൻ പ്രവീണിന് നല്ലൊരു ജോലി കിട്ടിയിട്ടും അവൻ ജയനെ ഒന്ന് വിളിക്കുക പോലും ചെയ്തില്ല.
​വീട് ജപ്തിയായി. ജയനും അമ്മയും ഒരു ചെറിയ വാടക വീട്ടിലേക്ക് മാറി. ആരും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ജയൻ ഹേമയുടെ വീട്ടിൽ പോയി അവളെ വിളിച്ചു. ഹേമ ഒന്നും പറയാതെ കൂടെ ഇറങ്ങി. വാടക വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഹേമ അവനെ നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു:
​”എന്താ ജയേട്ടാ, ഇനിയും കൂടപ്പിറപ്പുകൾക്ക് വാരിക്കോരി കൊടുക്കാൻ താല്പര്യമുണ്ടോ? ആരെങ്കിലും വന്നോ ജയേട്ടനെ സഹായിക്കാൻ?”
​ജയൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, വേദന നിറഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു അവന്റെ മറുപടി. അയാൾക്ക് തെറ്റ് മനസ്സിലായി തുടങ്ങിയിരുന്നു.
​”സാരമില്ല ജയേട്ടാ, നമുക്ക് പൂജ്യത്തിൽ നിന്ന് തുടങ്ങാം. പക്ഷേ ഇനിയെങ്കിലും ആർക്കുവേണ്ടിയാണ് ജീവിക്കേണ്ടത് എന്ന് ജയേട്ടൻ പഠിക്കണം.” ഹേമ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
​ഹേമ വെറുതെ ഇരുന്നില്ല. അവൾ അടുത്തുള്ള ഒരു ഗാർമെന്റ്സിൽ ജോലിക്ക് പോയി. രാത്രിയിൽ വീട്ടിലിരുന്ന് തയ്യൽ ജോലികൾ ചെയ്തു. ജയനും കിട്ടുന്ന ജോലികളെല്ലാം ചെയ്തു. അവർ രണ്ടുപേരും കഷ്ടപ്പെട്ട് പണം സ്വരൂപിച്ചു. ആദ്യം കുറച്ചു സ്ഥലം വാങ്ങി, പിന്നീട് അവിടെ ഒരു ചെറിയ വീട് പണിതു. തങ്ങളുടെ സ്വപ്നമായ ആ കൊച്ചു വീട്ടിലേക്ക് അവർ താമസം മാറി.
​അവർ വീണ്ടും രക്ഷപ്പെട്ടു എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ പഴയ കൂടപ്പിറപ്പുകൾ ഓരോരുത്തരായി വീണ്ടും വരാൻ തുടങ്ങി. ഒരു ദിവസം ദീപ പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു.
​”ജയ, അത്യാവശ്യമായി ചേച്ചിക്ക് കുറച്ച് പണം വേണം… നിന്റെ കയ്യിൽ ഇപ്പോൾ കുറച്ചു പണം കാണുമല്ലോ?” ദീപ പഴയ അധികാരത്തോടെ ചോദിച്ചു.
​ജയൻ മറുപടി പറയുന്നതിന് മുൻപ് ഹേമ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. “ചേച്ചി, ഇവിടെ ഇനി പഴയ ജയേട്ടനല്ല ഉള്ളത്. ഞങ്ങളുടെ പണം എങ്ങനെ ചിലവാക്കണം എന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിക്കും. ചേച്ചിക്ക് ചായ വേണമെങ്കിൽ കുടിക്കാം, അല്ലാതെ പഴയ കച്ചവടം ഇവിടെ നടക്കില്ല.”
​ദീപ ജയനെ നോക്കി. “ജയ, നീ ഇത് കേൾക്കുന്നുണ്ടോ? ഇവൾ എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടോ?”
​ജയൻ ശാന്തനായി പറഞ്ഞു, “ഹേമ പറയുന്നത് ശരിയാണ് ചേച്ചി. ഇത്രയും കാലം ഞാൻ നിങ്ങളോടുള്ള എന്റെ കടമകൾ എല്ലാം ചെയ്തു… ഇനി എനിക്ക് ഹേമ പറയുന്നതുപോലെ ജീവിക്കാനാണ് താല്പര്യം. അവളാണ് എനിക്ക് താങ്ങായി നിന്നത്.”
അത് കേട്ടതും
​ദീപ മുഖം കറുപ്പിച്ചു അവിടെ നിന്നിറങ്ങി പോയി. ജയൻ ഹേമയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. ആ വീട്ടിൽ സമാധാനവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞു നിന്നു. തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ ആരെന്നും ചൂഷണം ചെയ്യുന്നവർ ആരെന്നും ജയൻ വൈകിയാണെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.
​ഇപ്പോൾ ജയന്റെ വീട് സന്തോഷത്തിന്റേതാണ്. ഹേമയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ജയൻ തന്റെ ജീവിതം പുതുതായി പടുത്തുയർത്തി. അവർ രണ്ടുപേരും ഒന്നിച്ച് അധ്വാനിച്ച് ഒരു നല്ല ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുത്തു. ഇനി ആർക്കും തങ്ങളെ തകർക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവർക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.

സ്റ്റോറി by JK